کلاغهای مضطرب به سوی خانه می روند 
  دوباره آسمان دل شده پر از سر و صدا

     در این حوالی غریب صدای آشنا کجاست ؟
     صدای بازتاب دل ، شنیدن ترانه ها

        آهای ! آسمان بی ستاره من کجا روم ؟
        به کودکی به ابتدا به پیشتر به ناکجا !

          کلام عاشقانه ام درون سینه ماند و حیف
          نشد که دوستی کنم کلام عاشقانه را

             نشانه های عشق را چرا زمین فرو کشید
             نمی رسم به انتها بدون واژه ی خدا

                خدای مهربان من تمام خط جاده ها 
                چراغ راه ما نشد برای دیدنت چرا ؟

                    تمام گریه های ما بدون خنده مانده اند
                    تمام نامه های ما بدون نام آشنا

                          خدای آسمانیم زمین دل پر از تو باد
                          برای جشن عاشقی نه از برای ادعا

                                سحر شده رفیق دل برو به خانه ات بخواب 
                                کنار کوچه ای دگر قرار انتظار ما

                                    ستاره ها ستاره ها خدا نگاه دارتان 
                                    که عاشقان نشسته اند طلوع عاشقانه

                                          درون دل نوشته ام برای او شکایتی 
                                          بدون وزن و قافیه بدون صامت و هجا
                              

                                                                                              * امیر درخشان